cultuur

Standaard

Omdat je je kinderen toch iets van de Vaderlandse cultuur wilt meegeven togen wij gisterenavond naar de Toppers in Concert. Het kan nooit kwaad als jongvolwassenen hun klassiekers kennen en op dit muzikale evenement wordt de fine fleur van het Nederlands muzikaal cultuurgoed ten gehore gebracht. Ik zeg: leermoment.

Naar een dergelijk evenement ga je niet onvoorbereid. Al maanden geleden is het centrale thema nationaal bekend gemaakt. Dit jaar zou het thema 1001-nacht het concert net dat tikje mystieke luister bijzetten. Aldus begon een zoektocht naar een paar accessoires die ons nog verder zouden doen opgaan in de ervaring. Met de hulp van wat eveneens cultureel geïnteresseerde collega’s beschikten we daags voor het concert over een keur aan Oosterse en wat minder Oosterse rekwisieten.

De ietwat frisse temperatuur op de concertlocatie en de catering, bestaande uit bier en bitterballen, riepen niet direct de associatie met 1001 nacht op, maar de verdere ambiance was onmiskenbaar Oosters. Ik kan me niet herinneren tijdens reizen naar het oosten zoveel djellaba’s, lovertjes, blote buiken en/of sluiers te hebben gezien. Een enkeling had het thema wat ruim geïnterpreteerd en was als matroos of in schooluniform gekomen, maar voor het overige was het een kleurrijk geheel.

De zangers maakten hun entree – heel verrassend – op een vliegend tapijt en na het openingslied met de passende titel 1001 night werd het al snel wat ingewikkelder om de rode draad te blijven herkennen. Van Pikketanussie tot Mariane Weber en Oasis kwam langs en de verwarring werd compleet toen Grand en Forsyth in compleet country & western tenue het podium betraden. Hadden zij het memo niet gekregen? Ze leken zelf gelukkig geenszins gegeneerd dat zij als cowboy en cowgirl tussen 60.000 Aladins stonden.

De avond vorderde en de stemming steeg. Het publiek kon tekstvast meezingen dankzij de ondertitels die op grote schermen meedraaiden. Het was al snel duidelijk dat de drie heren van de topact deze tekst niet konden zien. Op een aantal mensen na, die keken alsof ze eigenlijk een klassiek kamerconcert hadden verwacht, raakte het publiek in vervoering van de keur aan muzikale hoogtepunten. Van Jan Smit tot Tavares, van Bij Ons in de Jordaan tot O Sole Mio, het kon allemaal op vocale bijval rekenen.

Rond middernacht op de A4 richting Den Haag, passeerden we de ene na de andere auto met oosters uitgedoste types. Als je niet beter wist zou je denken dat er sprake was van een Arabische invasie. Maar als je zojuist gezamenlijk hebt meegezongen met Najib Amhali’s Amsterdam-medley dan besef je dat verbroedering helemaal niet zo ingewikkeld hoeft te zijn.

Advertisements

Eén reactie »

Reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s